حضورغیاب، صله رحم مجازی

مادر مثل هوا می مونه، دائم در هوای محبت خالصانه و بدون توقعش نفس کشیدی، گاهی حتی از همه بیشتر بهش اعتماد داری بدون اینکه بفهمی و بدانی...

اونقدر در این هوایی که گاهی ممکنه فراموشش کنی، تا اینکه نفست تنگ بشه از مدتی دریافت نکردنش...

اگر به عقب برگردم، حددداقل تواضعم در برابرت هزار چندان میشه مادرم...

+شاید شبیه ترین آغوش به آغوش خدا بعد از آغوش رسول الله و امام زمان، آغوش مادر باشه...

از گذر ایام راصی هستین؟

بذارین بهتر بپرسم

از آنچه تا امروز زیسته اید راضی هستید؟

خوب زندگی کردین؟

چه شادی ها چه غم ها چه ابتلائات چه ... در مجموع برآیند بردار عمرتون راضی تون میکنه؟

ا ز ایده آل تون چقدر فاصله دارین؟

برنامه ای برای رسیدن بهش دارین؟ به همون خود و زیستن ایده آل تون

شیوه های غلط مردم در تعاملات زن و مردی، بدلیل لطافت روحی جسمی زن، و استراتژیک بودن موقعیت زن، زن را بیشتر در معرض تضییع حقوق ش قرار می دهد.

وقتی گریه می کنن پس زمینه و متن غالب آوای گریه هاشون ماما ماما هست، بچه های ریزه رو میگم. نمی دونم منی که سالهاست از شیر گرفته شدم و از مادرم دور شدم که مثلا بزرگ شده باشم، متن غالب و آوای پس زمینه ی کشش های دلم چیه، خدا خدا!...

بچه ها مظهر توحید و سلامت روح و جان هستند، خدا کنه ما خرابشون نکنیم و بتونیم ازشون مشق خلوص و پاکی و توحید و اطمینان کنیم...

گاهی که به زندگی نگاه می کنم دنبال یک دوست با وفا که توی سختی ها خودش رو بهت رسونده باشه و کمک ازت دریغ نکرده باشه، تمام وجودم چنین دوستی رو میخواد ولی زود به خودم نگاه می کنم، آیا من چنین دوستی هستم؟!

شما چی؟

چنین دوستانی دارید؟

از این دوستها هستید؟